-Տղես, որ հասնենք Աշտարակ, ձեն կհանես, տես չմոռանաս հանկարծ․ Չէ, տատ ջան, չեմ մոռանա, դու հանգիստ նստի․․․Երբ հասան Աշտարակ, տատիի խոսքերից քիչ էր մնում ծիծաղից ուշաթափվեին

-Տղես, որ հասնենք Աշտարակ, ձեն կհանես, տես չմոռանաս հանկարծ․ Չէ, տատ ջան, չեմ մոռանա, դու հանգիստ նստի․․․Երբ հա-
սան Աշտարակ, տատիի խոսքերից քիչ էր մնում ծիծաղից ուշաթափվեին

Տատիկը բարձրացավ ավտոբուս ու դիմեց վարորդին

.-Տղես, հենց հասնենք Աշտարակ, ձեն կհանես, նայի հա, չմոռանաս:

-Լավ, տատ ջան, չեմ մոռանա, ես քեզ կասեմ: Նստի շարժվենք: Ավտոբուսում քիչ մարդիկ ուղևորներ կային: Արագ ճանապարհ ըն
կան: Տատիկի աչքը կպել էր: Հանկարծ տատին արթնացավ ու հարցրեց.

-Աշտարակ հասե՞լ ենք: Վարորդը և մյուս ուղևորները մոռացել էին տատիկի խնդրանքը: Աշտարակը վաղուց անցել էին: Բայց վա-
րորդը չկորցրեց իրեն ասաց, որ դեռ մի 15 կիլոմետր էլ կա:

Շրջեց մեքենան ու հետ սլացավ: Վարորդը ներողություն խնդրեց ուղևորներից: Ոչ ոք չընդդիմացավ: Բոլորն իրենց տատիկի առաջ
մե ղա վոր էին զգում։ Հասնելով Աշտարակ վարորդը բացեց դուռը ու մոտեցավ, որ տատիկին օգնի, որպեսզի կարողանա իջնել:

-Չէ տղես, ես չեմ իջնելու, դե ղ պիտի խմեմ, աղջիկս ճանապարհելուց ասեց, հենց հասնես Աշտարակ, դե ղը կխմես, ապրես, որ հի-
շացրիր: Ավտոբուսում ծիծաղ պա յթեց: Տատիկը զարմացած նայում էր, թե ինչու էին բոլորը ծիծաղում:

Оцените статью
Добавить комментарии

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!:

-Տղես, որ հասնենք Աշտարակ, ձեն կհանես, տես չմոռանաս հանկարծ․ Չէ, տատ ջան, չեմ մոռանա, դու հանգիստ նստի․․․Երբ հասան Աշտարակ, տատիի խոսքերից քիչ էր մնում ծիծաղից ուշաթափվեին
Հանդիպում են մի օր «Անցյալը», «Ներկան» Ու «Ապագան» և սկսում են վիճել, թե ով է մարդու համար ավելի կարևոր․․․Իմաստուն առակ, որը պետք է իմանան բոլորը