Երբ արտերկրից տուն եկա, իմ առաջ դուռը բացեցին եղբայրս ու նրա կինը․ Զարմացա, որ մայրս ինձ չդիմավորեց, իսկ երբ հետաքրքրվեցի, թե որ տեղ է նա․․․

Երբ արտերկրից տուն եկա, իմ առաջ դուռը բացեցին եղբայրս ու նրա կինը․ Զարմացա, որ մայրս ինձ չդիմավորեց, իսկ երբ հետաքր
քրվեցի, թե որ տեղ է նա․․․Մի քանի տարի աշխատեցի արտերկրում և վերջապես որոշեցի վերադառնալ տուն՝ ընտանիքիս մոտ։
Մենք գրկախառնվեցինք, համբուրվեցինք, բացեցինք նվերները, և ես որոշեցի հարցնել.

-Ո՞ւր է մայրս: Պարզվեց, որ մայրս այլեւս չի ապրում իր բնակարանում, այլ սենյակ է վարձում հանրակացարանում։ Եղբորս կինն է
այդպես որոշել։ Երբ հասա մայրիկիս մոտ և մտա սենյակ, նա չհավատաց իր աչքերին և սկսեց լ աց լինել։ Բայց եկեք ամե ինչ սկզբից
պատմեմ: Երբ ավարտեցի ուսումս համալսարանում, ինձ առաջարկեցին գնալ Գերմանիա աշխատելու։

Եվ ես համաձայնեցի։ Մայրս աջակցեց ինձ։ Այն ժամանակ մենք միասին էինք ապրում՝ ես, մայրս ու փոքր եղբայրս։ Եղբայրս դեռ դպ
րոցում էր, իսկ ես ավարտեցի համալսարանը, հավաքեցի իրերս ու գնացի աշխատանքի։Ես հազվադեպ էի շփվում ընտանիքի հետ,
քանի որ մենք այնքան էլ հարուստ չէինք, իսկ տանը ինտերնետով համակարգիչ չկար։ Երբեմն ես պարզապես զանգահարում էի նր
անց՝ հարցնելու՝ արդյոք ամեն ինչ կարգի՞ն է:

Նման զանգերը մեզ համար շատ թանկ էին նստում, ուստի մենք բավականին հազվադեպ էինք խոսում։ Անցել է մի քանի տարի։ Ես
շարունակեցի աշխատել Եվրոպայում, եղբայրս մեծացավ ու ավարտեց դպրոցը։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո մի աղջկա է բերել
տուն ու ասել, որ ամուսնանալու է, քանի որ նա այդ ժամանակ արդեն հղի էր։ Մայրս, իհարկե, իր օրհնությունն է տվել։

Ուստի որոշե ցի արժանի արձակուրդ գնալ և տուն գնալ՝ ընտանիքիս այցելելու: Եղբորս տղան արդեն դպրոց է գնում, իսկ ես դեռ
չեմ տեսել նրան։ Որոշեցի ոչ մեկին չասել իմ գալու մասին։ Անակնկալ պատրաստեցի ու նվերներ բերեցի։ Երբ դռան զանգը հնչեցրի,
շեմքին անծանոթ հայտնվեց.

-Ողջույն: Իսկ դու, միգուցե, Մարիա:

-Այո, իսկ դու ո՞վ ես։ Ես ներկայացա ու աղջիկն արագ զանգահարեց եղբորը։ Մենք գրկախառնվեցինք, մի քիչ խոսեցինք, և ես հարց
րի.

-Ո՞ւր է մայրս: Եղբայրս իջեցրեց աչքերը և չպատասխանեց ինձ։ Ես նույնիսկ սկզբում վա խե ցա. «Նա այլևս այստեղ չի ապրում», —
պատասխանեց հարսս: Ինձ իսկապես դուր չեկավ այս պատասխանը:

-Որտե՞ղ է նա: — Հանրակացարանում:

-Ո՞ր հանրակացարանում: Ինչի՞ մասին ես խոսում, — Այս հարցերով ես դիմեցի եղբորս, բայց նա լուռ իջեցրեց աչքերը: Ես հրաժեշտ
չտվեցի և անմիջապես գնացի մայրիկիս մոտ: Երբ դուռը բացեցի, տեսա մորս՝ նի հա րած: Սկզբում նա չէր հավատում իր աչքերին.
Այնուհետև ուղղակի լա ց եղավ: Եսմորս հետ վերադարձա այդ բնակարան ու եղբորս ու նրա կնոջը դուրս արեցի տանից: Մայրս խնդ
ում էր նման բան չանել, բայց ես չեմ կարող ներել թո ւլամորթ եղբորս: Նա արդարացում չունի:

Оцените статью
Добавить комментарии

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!:

Երբ արտերկրից տուն եկա, իմ առաջ դուռը բացեցին եղբայրս ու նրա կինը․ Զարմացա, որ մայրս ինձ չդիմավորեց, իսկ երբ հետաքրքրվեցի, թե որ տեղ է նա․․․
Ո՞ր տարիքում որքան ճնշումն է համարվում նորմալ…