Երբ սկեսուրս իմացավ, որ մորս շտապ վիրահատություն է պետք այնպիսի բան ասաց ամուսնուս, որ ապշած մնացի․ Փաստորեն ես էդ կնոջը մինչև օրս լավ չեմ ճանաչել․․․

Այ բալա, մեր գյուղի տունը ծախի, փողը տուր, քո կնոջ մայրն ա․․․Կիսուրիս էս խոսքերից հետո հասկացա, թե ինչքան սխալ եմ եղել
էդ կնգա նկատմամբ։Կիսուրս միշտ գյուղում ա ապրել: Մենք որ ամուսնացանք, ասում էր, ես քաղաք չեմ գա: Ես էլ ուրախանում էի,
որ չի ուզում:

Դե հիմա ով ա ուզում կիսուրի հետ ապրի, էն էլ գյուղացի կնգա: Բայց մի բան հաշվի չէի առել, որ գնալով մեծանում ա ու մի օր իրան
դժ վար ա լինելու մենակ ապրելը: Մի օր մարդս գնաց գյուղ ու վերադարձավ մոր հետ, ասեց, որ էլ չի գնա գյուղ:Վա՜յ, ոնց որ եռաց
րած ջուրը լցնեին գլխիս:

Ցույց չտվեցի, որ սր տովս չի, բայց ամեն ինչ անում էի, որ չմնա, ինքը իրա կամքով ասի ուզում եմ գնամ: Որ անկեղծ ասեմ, ինքը ինձ
չէր խանգարում, ոչ մի վատ բան ինձ չէր անում: Ուղղակի իրա ներկայությունից ես նե ղվում էի: Սուս փուս նստած էր, կամ ինչ էր
բան էր սարքում: Ի դեպ, շատ համով ա սարքում:

Ես գյուղի կանանց մասին միշտ ուրիշ կարծիք եմ ունեցել:Էդ ժամանակ մամայիս մոտ լուրջ առո ղջական խն դիրներ առաջացան,
շատպ վի րա հատություն էր պետք: Գումարի մի մասը կար, մյուս մասը չէինք կարողանում ճարել: Իրիկունը լսեցի, որ կիսուրս
տղուն ասում էր.

-Բալա ջան, մեր գյուղի տունը ծախի, գումարը տուր, քո կնոջ մայրն ա, դու պարտավոր ես օգնել: Ես ապ շած մնացի: Գնացի գրկեցի
ու շնորհակալություն ասեցի: Էդ օրվանից իմ վերաբերմունը փոխվեց, հասկացա, թե ինչքան սխալ եմ եղել:

Оцените статью
Добавить комментарии

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!:

Երբ սկեսուրս իմացավ, որ մորս շտապ վիրահատություն է պետք այնպիսի բան ասաց ամուսնուս, որ ապշած մնացի․ Փաստորեն ես էդ կնոջը մինչև օրս լավ չեմ ճանաչել․․․
Էլեկտրիկը կտորների կապոց գտավ խարխուլ տան ծխնելույզում. գտածոն տեսնելով՝ կինը նրան տուն չթողեց