Մորս մահից հետո որոշեցի դասավորել դարակները․ Բացեցի պահարանի դուռը ու տեղում քարացա․․․

Մորս մահից հետո որոշեցի դասավորել դարակները․ Բացեցի պահարանի դուռը ու տեղում քարացա․․․Մամաս մենակ էր ապրում,
ես իրա տուն համարյա չէի գնում, ինքն էր գալիս իմ մոտ: Միշտ նույն շորն էր հագնում ու նույն կոշիկները: Շորն էլ կոշիկներն էլ ար
դեն մաշվել էին:

Որրոշել էի մորս համար մի քանի նոր հագուստ վերցնել: Բայց չհասցրի: Մի օր զանգ ստացա, որ մամաս հանկարծամահ ա եղել: Մա
հվանից մեկ շաբաթ անց որոշեցի կարգի բերել մորս իրերը:

Չնայած շատ ծանր էր ինձ համար:Ես հասկացա մի պարզ բան. երբեք չգիտես, թե վաղը ինչ կլինի: Պետք է վայելել կյանքը հիմա և
այս պահին: Ես իմ նոր շորերը կախեցի առաջին շարքում, դուրս շպրտեցի հին կոշիկներս, գնեցի որակյալ կոսմետիկա, սկսեցի հոգ
տանել իմ մասին և կանոն դարձրեցի ամեն օր նայել և ապրել լավագույնս:

Որտեղի՞ց իմանամ, թե դեռ ինչքան ունեմ։ Պետք է վայելել այս հրաշալի կյանքը: Ափսոս, որ մայրս դա չհասկացավ:

Оцените статью
Добавить комментарии

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!:

Մորս մահից հետո որոշեցի դասավորել դարակները․ Բացեցի պահարանի դուռը ու տեղում քարացա․․․
Հորս մահից հետո մայրս ինձ մի փակ ծրար տվեց․ Նամակը կարդալուց հետո տեղս չեմ գտնում․ Պարզվում է․․․